آخرین اخبار
فراتر از نفت
برگی از تاریخ "نفت"

نفت ایران فارغ از انگلیس و هند

۱۱:۱۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۷کد خبر: 82603
قانون ۹ ماده ای ملی شدن صنعت نفت در ۲۹ اسفند سال ۱۳۲۹ به تصویب مجلس شورای ملی رسید و در خرداد ماه سال ۱۳۳۰، با ورود هیات خلع ید به آبادان و مناطق نفتخیز، کارهای اجرایی آن شروع شد.

به گزارش آژانس رویدادهای مهم نفت و انرژی " نفت ما " ،یکی از کارهای اولیه هیات خلع ید این بود که طی اطلاعیه ای به کلیه کارکنان و کارشناسان خارجی، اعلام نمود که در صورت تمایل، آن ها می توانند با همان حقوق و مزایایی که از شرکت نفت ایران و انگلیس دریافت می کردند، با شرکت ملی نفت ایران قرارداد امضاء نموده و به کار خود ادامه دهند.

از فردای انتشار این اطلاعیه، بحث داغ "ماندن یا رفتن" در میان کارکنان خارجی از یک سو و میان کارکنان خارجی و ایرانی از سوی دیگر جریان یافت. البته با تبلیغاتی سوئی که از طرف مقابل علیه این پیشنهاد صورت گرفته بود، بجز تعداد قلیلی از کارکنان هندی و پاکستانی که به پیشنهاد جواب مثبت دادند، سایر کارکنان خارجی که عمدتاً انگلیسی بودند به پیشنهاد شرکت ملی نفت ایران توجهی نکردند.

در آن زمان تعداد زیادی تکنیسین و کارمند هندی در کارگاه ها و اداراتی نظیر امورمالی، اداری و خدماتی مشغول به کار بودند. این کارکنان از اینکه مجبور بودند حقوق و مزایای خوب، خانه سازمانی و خدمات رفاهی را ترک کنند و به هندوستان برگردند، بسیار عصبانی بودند و مقصر این مسئله را ایرانی ها می دانستند. از این رو بحث ها و بگو مگوهای آنها با کارکنان ایرانی، اغلب به درگیری لفظی و در چند مورد هم به درگیری فیزیکی انجامید.

در آن سال، نگارنده در اداره حسابداری و دستمزد بندر ماهشهر (معشور آن زمان) مشغول به کار بود. در این اداره چند همکار هندی در مخالفت با ملی شدن صنعت نفت بحث و گفتگوی زیادی می کردند و عقیده داشتند که ایرانی ها خیلی زود نفت را ملی کرده اند؛ چرا که هنوز از این صنعت چیز زیادی نمی دانند و اگر هندی ها و سایر کارکنان انگلیسی نباشند، ایرانی ها حتی یک روز هم نمی توانند نفت را اداره کنند!

آنها استدلال می کردند که شما نه دانش این کار را دارید و نه ابزار آن را. برای مثال یکی از آنها به آبسردکن برقی اشاره می کرد و می گفت: اگر فیلتر آب این دستگاه خراب شود، شما به جای آن یک حبانه بزرگ (کوزه) قرار می دهید و چند لیوان را با نخ به آن آویزان می کنید.

یکی از همکاران ایرانی خطاب به آن کارمند هندی گفت: "بسیار خوب اشکالی ندارد، ولی شما نیستید که این منظره را ببینید و در عوض شما در آن موقع در بمبئی یا مدرس در اثر بیکاری مجبورید چوبی روی دوش تان بگذارید و به هر طرف آن سطلی آویزان کنید و با پای برهنه مشغول سقایی شوید!"

در واقع اشاره این کارمند ایرانی به وضع بد هندی ها در کشورشان بود و این که از صدقه ثروت ملی ایران، یعنی نفت، در کشور ما به جایی رسیده بودند. به هر حال بودند کارگران و کارمندان هندی که وقتی به کشورشان بازمی گشتند از شدت فشارهای روحی و روانی دچار بیماری شده بودند.

با این همه پس از خلع ید از شرکت نفت انگلیس و ایران، هر چند مدتی صادرات نفت ایران متوقف شد، ولی کارکنان ایرانی در اداره صنعت نفت با هیچ مشکلی روبرو نشدند و صنعت نفت ایران رفته رفته در کلیه زمینه ها از جمله زمین شناسی، حفاری، خدمات حفاری، تولید و صادرات و پالایش به خودکفایی رسید و در زمینه صدور خدمات فنی و مهندسی به سایر کشورها نیز موفقیت های بسیاری به دست آورد.

منبع: موزه ها واسناد نفت


خبرهای مرتبط:



» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *


سایت خبری تحلیلی نفت ما